Alvleesklierkanker

De medische term voor alvleesklierkanker is pancreascarcinoom. De meest voorkomende soort alvleesklierkanker is kanker van de alvleesklierbuisjes, het ‘adenocarcinoom’. In tweederde deel van de gevallen ontstaat deze tumor in de kop van de alvleesklier. Dit wordt een pancreaskopcarcinoom genoemd.

Wat is de alvleesklier?

De alvleesklier is een langgerekte trosvormige klier, die een belangrijke rol speelt bij de spijsvertering. Elk jaar wordt in Nederland de diagnose alvleesklierkanker bij ongeveer 1350 personen gesteld. Het komt bij mannen tweemaal zo vaak voor als bij vrouwen. In de meeste gevallen gaat het om mensen die ouder zijn dan 60 jaar.

Oorzaak alvleesklierkanker

De oorzaak van alvleesklierkanker is onbekend. Van een aantal factoren is echter bekend dat zij het risico op alvleesklierkanker verhogen:

  • roken
  • chronische alvleesklierontsteking
  • erfelijkheid speelt in 5 tot 10% van de gevallen een rol

Klachten en symptomen van alvleesklierkanker

Meestal is de tumor al enige tijd in de alvleesklier aanwezig voordat er klachten optreden. De aard en de ernst van de klachten hangt samen met de plaats van de tumor in de alvleesklier. De meest voorkomende klachten zijn; minder eetlust, misselijkheid, zeurende pijn in de buik en/of in de rug, een verstoord ontlastingspatroon en gewichtsverlies. Als de tumor de galwegen dichtdrukt kan er geelzucht optreden. De ontlasting is hierbij vaak lichtgekleurd en de urine is erg donker. In een later stadium van de ziekte kan jeuk, braken, ernstige vermoeidheid en vetdiarree (steatorroe) ontstaan. Zeer ernstige verschijnselen zijn; darmbloedingen, darmafsluiting en vochtophoping in de buik (ascites).

De diagnose

In eerste instantie zal de arts een lichamelijk onderzoek doen en daarna aanvullend bloedonderzoek. Dit kan aanwijzingen geven in de richting van de diagnose alvleesklierkanker. Daarna wordt doorverwezen voor verder onderzoek. Er zijn meerdere onderzoeken mogelijk, maar lang niet altijd is het nodig om alle onderzoeken uit te voeren.

  • Echografie: dit is een niet belastend onderzoek met geluidsgolven. De geluidsgolven maken een afbeelding van de alvleesklier met de eventuele tumor en uitzaaiingen.
  • CT-onderzoek (computertomografie): met dit gespecialiseerde röntgenonderzoek kunnen de alvleesklier en omliggende organen en weefsels zeer gedetailleerd in beeld worden gebracht. Er wordt een hele serie foto’s gemaakt die samen een goed beeld vormen van de tumor en eventuele uitzaaiingen. Meestal is het nodig om dit onderzoek te combineren met het inspuiten van contrastvloeistof in de bloedbaan.
  • MRI-scan (Magnetic Resonance Imaging): dit onderzoek is vergelijkbaar met een CT-scan. In plaats van röntgenstralen wordt bij een MRI gebruik gemaakt van een magneetveld. Ook wordt tijdens dit onderzoek soms contrastvloeistof ingespoten voor een meer gedetailleerde afbeelding.
  • MRCP (Magnetische Resonantie CholangioPancreaticografie). Een MRCP is een MRI-scan van de galwegen en de alvleesklier. Het is een veilig en niet-belastend onderzoek dat tegenwoordig vaak gebruikt wordt in plaats van een ERCP.
  • Endo-echografie: bij dit onderzoek wordt gebruik gemaakt van een endoscoop (ERCP) waarbij aan de endoscoop een echografieapparaatje is gekoppeld. Dit apparaatje zendt geluidsgolven uit. Van de door de diverse weefsels teruggekaatste golven wordt een afbeelding gemaakt. Op deze afbeelding is te zien of en hoe ver de tumor is doorgegroeid in het weefsel dat in de nabijheid van de alvleesklier ligt.
  • ERCP (met biopsie): met behulp van dit endoscopische onderzoek kan een afsluiting van de galgang of van de afvoergang van de alvleesklier door een tumor worden aangetoond. Een flexibele slang (de endoscoop) wordt via de mond, slokdarm en maag tot bij de afvoergang van de alvleesklier in de dunne darm geschoven. Via de endoscoop wordt een contrastmiddel in de afvoergang van de alvleesklier of galgang gespoten om een duidelijke afbeelding te maken. Door de endoscoop kan een instrument in de richting van de tumor worden geschoven. Hiermee kan een ‘hapje’ (biopt) uit de tumor worden weggehaald voor verder onderzoek.

In Gelre ziekenhuizen worden alle patiënten na het onderzoek in een multidisciplinair team besproken om de diagnose vast te stellen en om gezamenlijk een behandelplan te maken.

Deze website gebruikt cookies om u de best mogelijke ervaring te geven.

Strikt noodzakelijke cookies
Deze cookies zijn strikt noodzakelijk om over de site te navigeren en gebruik te maken van de verschillende functies op de website.
Functionaliteitscookies
Deze cookies verbeteren de functionaliteit van de website door het opslaan van uw voorkeuren.
Prestatiecookies
Deze cookies helpen om de prestaties van de website te verbeteren, waardoor u een betere gebruikerservaring krijgt.
Online surfgedrag/reclamecookies
Deze cookies worden enkel ingezet voor het kunnen afspelen van YouTubevideo's via onze website. Er worden dus geen gegevens verzameld voor reclamedoeleinden.

Meer weten