Audio-Vestibulaire Functie is een verzamelnaam van onderzoekstechnieken die diagnostiek van gehoorstoornissen en duizeligheid mogelijk maken.
Gehoor- en evenwicht
Gehoor- en evenwichtsstoornissen (of duizeligheid) zijn veel voorkomende klachten. Naast “normale” gehoorsverandering en onbalans door het ouder worden zijn er vele aandoeningen die het gehoor of evenwicht kunnen beïnvloeden. De oorzaak hiervoor moet meestal in het oor, in de zenuwbanen of in de hersenen worden gezocht.
Patiënten met gehoor- en/of evenwichtsklachten worden door de huisarts verwezen naar de specialist, meestal een KNO-arts of neuroloog. Voor een goede diagnosestelling en therapie is het belangrijk om de oorzaak van de klacht te achterhalen. Hiervoor is meestal aanvullend onderzoek nodig.
Onderzoekstechnieken
Om de oorzaak voor gehoorproblemen te achterhalen worden op de afdeling Biometrie speciale gehoortesten gedaan, zowel bij kinderen als bij volwassenen. Tijdens de gehoorstesten wordt gekeken of de oorzaak in het oor zelf of in de gehoorzenuw zit. Ook de mate van gehoorverlies kan gemeten worden. Daarnaast is er een onderzoek dat uitgebreid naar het evenwichtsorgaan kijkt.
- Brainstem Auditory Evoked Potential (BAEP) test de functie van de gehoorzenuw.
- Drempelbepaling is een objectieve meting om de mate van gehoorverlies vast te stellen.
- Video Nystagmografie (VNG) onderzoekt de werking van het evenwichtsorgaan en de -zenuwen om de oorzaak van duizeligheid te achterhalen.
- Otoacoustische Emissie (OAE) is een onderzoekstechniek die eenvoudig en snel de functie van het oor screent op mogelijk gehoorverlies.
- Posturografie meet houding- en balansverstoringen, stelt uitval en compensatie van alle deelsystemen van het evenwichtstelsel vast en helpt bij training van het evenwicht, vestibulaire revalidatie en het vervolgen van de bereikte resultaten.
- Tympanometrie onderzoekt wat er met de geluidsoverdracht gebeurt wanneer de luchtdruk in het oor variëert.
Toepassing
De gehoor- en evenwichtsonderzoeken worden verricht op aanvraag van een specialist, meestal de KNO-arts of de neuroloog. Veelal betreft het patiënten met gehoorverlies, oorsuizen, duizeligheid of evenwichtsstoornissen. Ook kinderen met klachten na middenoorontsteking, vertraagde taal-spraakontwikkeling en baby’s met aangeboren afwijkingen worden getest op eventuele gehoorstoornissen.



